روابط ایران و پاکستان به عنوان دو کشور دوست، همسایه و برخوردار از زمینه‌های متعدد قرابت و همگرایی، طی چند دهه اخیر (بخصوص پس از انقلاب) از اهمیت زیادی برخوردار بوده و درصد بالایی از ارتقای سطح روابط یادشده مستلزم شناخت طرفین از قابلیت، توانمندی، نیازها و.... یکدیگر است و اگر این همگرایی محوریت نظامی پیدا کند، ارزش تحقق آن مضاعف و بیشتر و شناخت عوامل ژئوپلیتیکی تأثیرگذار بر روابط نظامی با کشور پاکستان در زمره اولویت‌های مهم تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری کشور قرار خواهد گرفت و بر همین اساس با توجه به ماهیت موضوع پژوهش حاضر، روش اجرا از نوع ترکیبی ‌(‌‌کیفی- کمی) و از نظر هدف کاربردی است که روش پژوهش در بخش کیفی توصیفی- تحلیلی بوده و در بخش کمی پس از شناسایی عوامل ژئواکونومی تأثیرگذار بر روابط نظامی دو کشور، مصاحبه انجام و پرسش‌نامه تهیه شده میان کارشناسان و متخصصین حوزه ژئوپلیتیک توزیع و 8 مولفه اکونومیکی موثر توسط روش فریدمن در سه معیار اصلی: میزان اهمیت، بسترسازی مثبت و مداخله‌گری مورد بررسی و تجزیه تحلیل و رتبه‌بندی قرار گرفت. بر اساس نتایج به ‌دست ‌آمده از نظر رتبه بندی اثرگذاری عوامل به ترتیب مؤلفه‌های ژئواکونومیکی: خط لوله صلح، روابط پاکستان -چین(بندر گوادر) و مراودات اقتصادی در دو سوی مرز بیشتر اثرگذاری و مؤلفه‌های وابستگی اقتصادی پاکستان و به منابع انرژی سایر کشورها، نبود زیرساخت‌های مناسب اقتصادی در پاکستان و درآمد پاکستان از قاچاق مواد مخدر کمترین تأثیرگذاری را بر روابط نظامی ایران و پاکستان دارند.