منابع
- استیل، برنت. (1392). امنیت هستیشناختی در روابط بینالملل. ترجمه سیدجلال دهقانیفیروزآبادی، فرزاد رستمی و محمدعلی قاسمی. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
- حکیمپور، علی. (1401). ویژگیهای اسلام میانهرو در اندونزی. پایگاه تخصصی جامعه و فرهنک، قابل دسترس: https://farhangemelal.icro.ir/news/13840 (بازیابی 20 مرداد 1404).
- حسینیجبلی، سیدمیرصالح؛ ستوده آرانی، محمد و خادمی، سیدمحم. (۱۳۹۹). همپوشانی مولفههای هویتساز بر هویتبخشی دینی کنشگران اجتماعی اندونزی. فصلنامه اسلام و مطالعات اجتماعی، 7(4)، ۹۴-۶۳.
- داودی، علیاصغر. (1391). امنیت از نگاه مکتب سازهانگاری. فصلنامه مطالعات سیاسی، 4(16)، 50-29.
- شیخالاسلامی، محمدحسن و عطازاده، سجاد. (1402). امکانسنجی پیوستن اندونزی و مالزی به توافقنامههای ابراهیم و عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی. فصلنامه مطالعات بنیادین و کاربردی جهان اسلام، 1(15)، 104-79.
- عباسیان، ساناز. (1400). اندونزی، اسرائیل؛ گذشته، حال و چشمانداز پیشرو. موسسه آیندهپژوهی جهان اسلام، گزارش ویژه، 0(69)، قابل دسترس: https://iiwfs.com/wp-content/uploads/2021/08/%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-69.pdf (بازیابی 20 مرداد 1404).
- قوام، عبدالعلی. (1393). کاربرد نظریههای روابط بینالملل: سیاست بینالملل در عرصه تئوری و عمل. تهران: انتشارات دنیای اقتصاد.
- محمودیکیا، محمود. (1396). تهدید هنجاری و باز خیزیش دین در روابط بینالملل؛ چیستی، چرایی و نحوه تعامل. فصلنامه پژوهشهای سیاسی جهان اسلام، 7(3)، 154-125.
- ونت، الکساندر. (1384). نظریه اجتماعی سیاست بینالملل. ترجمه حمیرا مشیرزاده. تهران: انتشارات دفتر مطالعات سیاسی و بینالمللی.
- هادیان، ناصر. (1382). سازهانگاری: از روابط بینالملل تا سیاست خارجی. فصلنامه سیاست خارجی، 17(4)، 950-915.
References
- Al-Anshori, M. Z. (2016). The role of Islam in Indonesia’s Contemporary foreign policy. Thesis Doctor in Political Science and International Relations. New Zealand: Victoria University of Wellington.
- Anwar, D. F. (2014). Indonesia’s foreign relations: policy shaped by the ideal of dynamic equilibrium. East Asia Fourm, Available at: https://www.eastasiaforum.org/2014/02/04/indonesias-foreign-relations-policy-shaped-by-the-ideal-of-dynamic-equilibrium/#more-40093, (Access 11 August 2025).
- Anwar, D. F. (2010). foreign Policy, Islam and Democracy in Indonesia. Journal of Indonesian Social Sciences and Humanities, 0(3), 37-54.
- Djuyandi, Y., Husin, L. H., and Tjioediningrat, R. (2021). Indonesian role in Palestine-Israel security matters. Journal of Legal, Ethical and Regulatory Issues, 24(6), 1–8.
- Bachtiar, H.; Razak, M. and Zakaria, S. (2021). Indonesian progressive Muslims and the discourse of the Israeli-Palestinian peace: Soekarno’s, Abdurrahman Wahid’s and Ahmad Syafii Maarif’s thoughts. Journal of Social Studies, 1(17), 1-20.
- Barton, G. anf Rubenstein, C. (2005). Indonesia and Israel: a relationship in waiting. Jewish Political Studies Review, 17(1/2), 157-170.
- Ayun, S. Q. and et al (2024). Indonesia’s diplomatic actions in the Israel-Palestine conflict. Jurnal Pertahanan, 10(2), 329–341.
- Dehghani Firoozabadi, S. J. and Zare Ashkezari, M. (2016). Neo-classical Realism in International Relations. Asian Social Scienc, 12(6), 95-99.
- Foulon, M. (2015). Neoclassical Realism: Challengers and Bridging Identities. International Studies Review, 17(4), 635–661.
- Fox, J. and Sandler, SH. (2004). Bringing Religion into International Relations. London: Palgrave Macmillan.
- International Business Publications. (2012). Indonesia, country study guide volume 1: Strategic information and developments/ International Business Publications. Washington DC: International Business Publications.
- Kitchen, N. (2010). Systemic pressures and domestic ideas: a Neoclassical Realist model of Grand Strategy formation. Review of International Studies, 36(1), 117-143.
- Kusumaningrum, D. and et al (2018). Indonesia’s Islamic Party & Humanitarian Issue: PKS Response to Palestine. In Proceeding the 4th International Student Conference on Humanity issues 2018, Universitas Muhammadiyah Yogyakarta,178-194.
- Lobell, S.; Ripsman, N. M. and Taliaferro, J. W. (2009). Neoclassical Realism, the State, and Foreign Policy. UK: Cambridge University Press.
- Marie Murphy, A. (2020). islam in Indonesian Foreign Policy: The Limits of Muslim Solidarity for the Rohingya and Uighurs. Asan Institute for Policy Studies, 1-15. https://www.jstor.org/stable/resrep2763
- Mintz, A. and Derouen, K. (2010). Understanding Foreign Policy Decision Making. Cambridge: Cambridge University Press.
- Songbatumis, A. M. (2021). The Role of Islam in Indonesian Foreign Policy: A Case of Susilo Bambang Yudhoyono. Polish Political Science Yearbook, 50(issue number), 1-23.
- Ng, J. (2022). Indonesia-Israel Relations: Is a Breakthrough Imminent? The Diplomat, Available at: https://thediplomat.com/2022/01/indonesia-israel-relations-is-a-breakthrough-imminent/ (Access 11 August 2025).
- Ozkan, M. (2021). How Religion Shapes Foreign Policy? An Explanatory Model for Non-Western States. Religions, 12(8), 1-13.
- Petito, F. and Hatzopoulos, P. (2033). Religion in International Relations: The Return from Exile (Culture and Religion in International Relations). London: Palgrave Macmillan.
- Rafikasari, A. (2020). Redefining Indonesia's Foreign Policy Free & Active: Challenges & Opportunities of Indonesia's- China's Alliance in the Development of Space Technology. Advances in Social Science, Education and Humanities Research, (510), 656-661.
- Rathbun, B. (2008). A Rose by Any Other Name: Neoclassical Realism as the Logical and Necessary Extension of Structural Realism. Security Studies, 0(17), 294–321.
- Ripsman, N. M., Taliaferro, J. W. and Lobell, S. E. (2016). Neoclassical Realist Theory of International Politics. New York: Oxford University Press.
- Rose, G. (1998). Review: Neoclassical Realism and Theories of Foreign Policy. World Politics, 51(1), 144-172.
- Ryvantya, K. (2022). The Dilemma of Opening Indonesia-Israel Diplomatic Relations. Modern Diplomacy, https://moderndiplomacy.eu/2022/10/26/the-dilemma-of-opening-indonesia-israel-diplomatic-relations/, (Access 11 August 2025).
- Sandal, N. A. and James, P. (2010). Religion and International Relations theory: Towards a mutual understanding. European Journal ofInternational Relations, 17(1), 3–25.
- Sites. (2022). The Republic of Indonesia, Available at: https://sites.google.com/a/richland2 .org/indonesia-fantone-dyer1/Culture, (Access 11 August 2025).
- Sukma, R. (2003). Islam in Indonesian Foreign Policy. London: Routledge Curzon.
- Tri Andika, M. (2016). An Analysis of Indonesia Foreign Policy Under Jokowi’s Pro-People Diplomacy. Indonesian Perspective, 1(2), 1-13.
- Warner, C. M. and Walker, S. G. (2011). Thinking about the Role of Religion in Foreign Policy: A Framework for Analysis. Foreign Policy Analysis, (7), 113-135.
- Worldometers. (2025). Indonesia Population (LIVE). Worldometers.info, https://www.worldometers.info/world-population/indonesia-population/, (Access 11 August 2025).
- Yuliartini, N. and Sawaki, A. N. (2022). Support of Indonesian diplomas on Palestine. Jurnal Pendidikan Kewarganegaraan Undiksha, 10(1), 467-481.
- Zon, F. (2020). Why Indonesia Can’t Normalize Relations with Israel? The League of Parliamentarians for Al Quds (LP4Q), Available at: http://repositori.dpr.go.id/464/1/BKSAP-league%20Al%20Quds.pdf, (Access 11 August 2025).
- Wendt, A. (1995). Constructing International Politics. International Security, 20(1), 71-81.
