اسلام در بافت‏ های فرهنگی و سیاسی مختلف، به شکل‏ های متفاوتی در جهت‏ دهی سیاست خارجی نسبت به مسائل منطقه‏ ای و بین ‏المللی موثر است. رویکرد کشورهای مسلمان به مسئله فلسطین بهترین مدعای پژوهشی درخصوص این گزاره است. به‏ عنوان مثال درحالی که در جمهوری اسلامی ایران، حمایت از فلسطین در سطح حاکمیتی و ایدئولوژیک نهادینه شده است، در اندونزی این حمایت محصول تعامل میان فشارهای جامعه مدنی، هویت ضداستعماری دولت و محاسبات واقع‌گرایانه در نظام بین‌الملل است. با توجه به این امر، سوال این مقاله آن است که: اسلام چگونه نگرش و موضع پایدار اندونزی در حمایت از فلسطین را توضیح می‌دهد؟ پژوهش ضمن تبیین ابعاد این سوال به ‏عنوان محور اساسی مقاله، در نهایت با مقایسه‏ ی رویکرد اندونزی و ایران، توصیه‏ هایی برای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ارائه می‏دهد. یافته‏ های پژوهش در چارچوب رویکرد کیفی و با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و داده‌های کتابخانه‌ای، نشان می‏دهد که در سطح مدنی نفوذ جریان‏های اسلامی و در سطح حاکمیتی نیاز به بقای استعمارستیزی به عنوان نماد اندونزی باعث ثابت رویکردی در جهت حفظ و حمایت از مسأله فلسطین به عنوان یک اولویت در سیاست خارجی این کشور شده است.