اندیشکده‌ها به‌عنوان سازمان‌های تحقیقاتی و تحلیلی، در فرایند سیاست‌گذاری نقش مهمی ایفا می‌کنند. در ایالات متحده آمریکا، این نهادهای غیردولتی با تولید دانش و ارائه راهکارهای سیاستی، تأثیر بسزایی در تصمیم‌گیری‌های کلان دارند. بااین‌وجود، میزان و چگونگی اثرگذاری آن‌ها در سیاست خارجی آمریکا کمتر موردبررسی دقیق قرار گرفته است. این پژوهش تلاش دارد تا به این پرسش پاسخ دهد که اندیشکده‌های آمریکایی چگونه و تا چه میزان بر سیاست خارجی این کشور تأثیرگذارند؟ این پژوهش با بهره‌گیری از روش‌شناسی «مطالعه موردی کیفی تطبیقی» و با کاربست چارچوب نظری پیوستگی روزنا به عنوان شاخصی یکسان، به سنجش و مقایسه نحوه و میزان تأثیرگذاری اندیشکده‌ها در سیاست خارجی دولت‌های پنج رئیس‌جمهور اخیر ایالات متحده (از کلینتون تا بایدن) می‌پردازد.و با بهره‌گیری از چارچوب نظری پیوستگی روزنا، به بررسی تأثیر اندیشکده‌ها بر سیاست‌گذاری خارجی ایالات متحده آمریکا می‌پردازد. برخلاف پژوهش‌های پیشین که بیشتر بر نقش کلی اندیشکده‌ها در سیاست‌گذاری تأکید داشتند، این پژوهش به طور خاص به میزان و شیوه‌های نفوذ اندیشکده‌های آمریکایی در سیاست خارجی پرداخته است. منابع اطلاعاتی شامل مقالات علمی، گزارش‌های پژوهشی و مستندات مرتبط با عملکرد اندیشکده‌ها در سیاست خارجی این کشور است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که اندیشکده‌های آمریکایی از طریق ارائه گزارش‌ها و توصیه‌های سیاستی، مشارکت در جلسات کنگره، تأمین نیروهای متخصص برای دولت و شکل‌دهی به گفتمان عمومی نقش مهمی در سیاست خارجی آمریکا دارند. این مؤسسات با تحلیل‌های علمی و داده‌محور، به افزایش آگاهی تصمیم‌گیران سیاسی و ارتقای کیفیت سیاست‌گذاری خارجی کمک می‌کنند. همچنین، حضور پررنگ برخی اندیشکده‌ها در ساختار قدرت و ارتباط نزدیک با نهادهای حکومتی، به تأثیرگذاری بیشتر آن‌ها منجر شده است.