قرآن کریم از طرف خداوند متعال در دوره‌ای نازل شد که انسان عصر جاهلی از نظر فرهنگی شرایط نامساعدی داشت. تعالی انسانی مغفول مانده بود. صاحب تواریخ مختلف اشاره کرده‌اند که انسان عصر نزول با تعالیم نورانی قرآن کریم در مدت زمان کوتاهی به مرحله‌ای رسید که گوی سبقت را از خیلی افراد دیگر در طول تاریخ گرفت. گویا که اصلاً دوره جاهلیتی در کار نبوده و تاریخ به خود آن دوره را هرگز ندیده است. در همین راستا، پژوهش با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی و با نگاه تحلیلی عمیق به تاریخ، کتب مستند و متقن، ابتدا به بیان ویژگی‌های سبک زندگی انسان عصر جاهلی قبل نزول قرآن و سپس به بیان ویژگی‌های سبک زندگی انسان عصر جاهلی بعد از نزول قرآن پرداخته است. نتایج و یافته‌های پژوهش نشان داد که قرآن کریم با راهبردهایی مانند الگو دهی مناسب، تبلیغ مناسب، توجه به کانون‌های تاثیرگذار در جامعه، استفاده از روش های مرحله به مرحله،... در مدت زمان بسیار کوتاهی دگردیسی بسیار عظیم و سترگی را در سبک زندگی انسان عصر جاهلی به وجود آورده است؛ و این حاکی از این مطلب می‌باشد که قرآن کریم با این ظرفیت عظیم خود، توانایی هر نوع تغییر مثبت و موثر در سبک زندگی انسان در هر عصر و دوره را دارد؛ زیرا قرآن، منبعی وحیانی برای همه اعصار و همه انسان‌ها در همه مکان‌ها می‌باشد و این همان موضوع مورد اشاره رهبری در تغییر سبک زندگی افراد جامعه و حلقه مفقوده جامعه ما در بیانیه راهبردی گام دوم انقلاب می‌باشد.